Familie en naastbetrokkenen Kanjers met een kwetsbaarheid Dingen die deugen Goede GGZ praktijken Sitemap Links Contact




HOME





Hartzaak gaat over goede initiatieven in de psychiatrie en de maatschappij in woord en daad.
Het gaat over hoe mensen met een psychiatrische kwetsbaarheid en hun naasten hun leven herpakken.
Het gaat over troost, over huilen en lachen.
Hartzaak werd Hardzaak door een symbolische spelfout bij het aanvragen van de domeinnaam.


Terug bij mezelf
12 maart 2017
Een en veertig jaar geleden, ongeveer dezelfde tijd, ongeveer hetzelfde zonnetje aan de hemel, stonden Jop (1 jaar) en ik (26 jaar) voor het eerst op het balkon van de Weesperzijde naar de roeiwedstrijden op de Amstel te kijken. Voor mij is de Heineken roeivierkamp de start van de Lente en mijn eerste kennismaking met het huis waar ik nog steeds woon.
Gisteren ben ik naar de kapper geweest en die heeft het zo geknipt dat ik er tot juli weer tegenaan kan.
Hoe indringend ik ook in de spiegel naar mezelf kijk, ik zie niet meer de vrouw die ik veertig jaar geleden was. Dat zou ook niet gezond zijn. Maar het is gek. De Amstel, de Heinekenkleuren, roeiboten, de oranje boeien op het water, het schreeuwende en meefietsende publiek, is hetzelfde gebleven. Ik niet. Mijn haar wordt grijzer en dunner. Mijn huid slapper en ik zie er niet meer uit als de vrouw die ik me herinner.
Als ik met twee handen de huid van mijn gezicht strak trek, denk ik soms, als ik dat vast zou laten naaien op deze plekken, kan ik er 10 jaar jonger uit zien. Iedere drie weken naar de kapper, mijn haar rood bruin verven. Soms denk ik daar even aan. Maar dan weet ik al snel, dat ben ik niet en dat ben ik nooit geweest.
Ik zit in een nieuwe overgang. Ik zal opnieuw kennis moeten maken met deze nieuwe ouwe vrouw.
En daar verheug ik me op.
Ik wil wel zo gezond mogelijk oud worden maar hoef niet mooi oud te worden. Ik hoef geen vrijer meer.
Ik wil een nieuwe passie, iets waar ik mijn ziel en zaligheid in kan stoppen. Mezelf kan vergeten en een betere en grotere ik kan worden dan ik zelf ben. Ik geloof dat dit onbewust altijd mijn levensmotto is geweest.
Ik moest het niet hebben van mijn uiterlijk, ook niet van mijn intelligentie, maar van mijn passies.
Daarin kon ik boven mezelf uitstijgen. Ik was trots genoeg, verwaand genoeg om dat te willen.
Het beroerde is, dat er altijd een moment komt dat je van passie gaat wisselen, dat er een overgang komt. Dan word je weer teruggeworpen op jezelf.
In die fase zit ik nu. Het is lente, mijn haar is geknipt in een ouwe vrouwen kapsel. Mijn vorige passie Ei-werk loopt deze maand af. Vanaf 1 april ben ik gewoon weer Hannie. Wat je ziet is wat je krijgt.
Aangenaam kennis te maken, Boumans. We spreken elkaar weer over een half jaar.

lied: Sweet memory- Melody Gardot
lied: Misschien vannacht- Paul van Vliet
Column Hardzaken: Eiwerk: tijd om te stoppen.
Ha vakantie!
www.eggstream.nl
www.ei-werk.nl
Volgende update: 15 april 2017


up