Familie en naastbetrokkenen Kanjers met een kwetsbaarheid Dingen die deugen Goede GGZ praktijken Sitemap Links Contact




HOME





Hartzaak is een persoonlijke website van een GGZ bemoeimoeder, gemaakt door haar zoon die in 1995 de diagnose chronische paranoide schizofrenie kreeg.
Het is een website over goede initiatieven in de psychiatrie en burgerij.
Het gaat over troost, over hoop en over huilen en lachen.
Deze website is ooit gemaakt vanuit de behoefte van ouders om ervaringen, kennis en foto's te delen.
Nu is het een gedeeld werkproject, een HTML knutselwerkje, van bemoeimoeder en zoon. We zullen doorgaan zolang het voor ons nodig is.
Hartzaak werd Hardzaak door een symbolische spelfout bij het aanvragen van de domeinnaam.


Netwerkontwikkeling en Sociale Inclusie
4 januari 2018

Ik heb geen officiele DSM diagnose maar volgens Saskia, mijn collega van Eiwerk, is die zeker wel te bedenken. Wel eens een normaal mens gezien?
De afgelopen maanden heb ik proberen te snappen hoe ik in elkaar zit, wat mijn beperkingen zijn en hoe ik daar het beste mee om kan gaan zonder dat ze in de weg zitten. Het is duidelijk dat een van mijn beperkingen is, dat ik iets zinvols te doen moet hebben. Dat mijn hersenen geprikkeld moeten worden en dat ik aan de aandrang moet toegeven de wereld een beetje beter te maken. Dus na mijn diagnose volgt de vraag: wat ga ik verder doen met mijn ervaringen, kennis en tijd.
Waar ga ik me opbouwend mee bemoeien?

Tijdens mijn werk bij Eiwerk liep ik voortdurend tegen WMO startfouten op. De gemankeerde zelfredzaamheidmatrix, het privacy gevoelige registratiesysteem schreeuwde om verbetering. Wij, leken van een succesvol muziekinitiatief, moesten om geld te kunnen krijgen, keukentafelgesprekken gaan voeren. Niet een professionele onafhankelijke club mensen, nee iedere gegunde instelling moest zorggesprekken gaan voeren, ook als je niet uit de zorg kwam maar uit de muziek. Toen ik stopte dacht ik, daar ga ik me eens mee bemoeien. Wat me tegenviel en dat had ik niet van te voren kunnen bedenken is, dat door te stoppen met Eiwerk, ik ook geen recht van spreken meer had.
Ik ben niet meer op de hoogte van de laatste ontwikkelingen. Ik heb geen formele positie en plaats meer waar ik mee kan denken en praten.

Dus wat te doen? Mijn zoon Jop heeft geen bemoeimoeder nodig. Via Eiwerk heb ik geen recht van spreken meer.
Waar ga ik nu mijn energie in stoppen? Twee opties kwamen boven drijven. Netwerkontwikkeling binnen de burgerij voor kwetsbare mensen en Sociale inclusie: hoe gaat de komende tijd de samenleving, zich openstellen voor mensen met een psychische en psychiatrische belemmering. Hoe kunnen de dokters (GGZ) een stapje terug doen binnen de maatschappelijke omgeving en de gemeentelijke en burgerinstituties het over nemen.

Ik heb gezien hoe klein netwerken kunnen worden als je ouder wordt of iets hebt waardoor meedoen en erbij horen te zwaar wordt. Eiwerk is een muziek community dat voor veel mensen fungeert als netwerk. Hoe kun je meer betekenisvolle netwerken maken?

Geld stuurt, geld bepaalt. De vraag is of het een goede keuze is geweest om alleen de GGZ partijen bij de start van de WMO een grote rol te geven. Het argument was, de voortgang van de zorg en ondersteuning niet te onderbreken en voor een zachte overgang te zorgen. Ze zitten nu aan het stuur en laten voorlopig niet los. Met de Wet Maatschappelijke ondersteuning hoopte ik op een grotere rol voor maatschappelijke spelers zoals onderwijs, cultuur, welzijn, arbeid en maatschappelijk werk. Ze zijn er wel maar sturen ze voldoende mee? Hoe gaan we het geld zo inzetten dat de WMO prikkel niet in het ziekenhuis maar bij de juiste maatschappelijke partijen terecht komt als het gaat over participeren en meedoen in de samenleving?
Voor mij iets om te onderzoeken

lied: You never walk alone: Gary and the Pacemakers
lied: Sammy: Ramses Shaffy
Column Hardzaken: Hoezo bemoeimoeder?
WMO
www.eggstream.nl
www.ei-werk.nl

Volgende update: 1 februari 2018

up